umowa o pracę kierowcy w systemie równoważnym wzór

Umowa o pracę w celu przyuczenia do wykonywania określonej pracy - wzór z omówieniem; Rozwiązanie umowy za porozumieniem stron - wzór z omówieniem; Wypowiedzenie umowy o pracę bez zachowania okresu wypowiedzenia - wzór z omówieniem; Wypowiedzenie warunków umowy o pracę - wzór z omówieniem; Umowa o pracę - wzór z szerokim omówieniem Jeżeli od początku okresu rozliczeniowego do dnia zakończenia zatrudnienia pracownik wykonywał pracę w wymiarze przekraczającym normy określone w art. 129 K.p. pracownikowi przysługuje, oprócz normalnego wynagrodzenia, prawo do dodatku, o którym mowa w art. 151 1 § 1 K.p. czyli jak za godziny nadliczbowe (art. 151 6 K.p.). Ważne: Pobierz wzór umowy o pracę w DOCX i PDF oraz wzory wypowiedzeń. Pobierz obowiązujący wzór umowy o prace w formacie DOCX oraz PDF. Dowiedz się jakie elementy powinna zawierać umowa o pracę, jakie obecnie obowiązują rodzaje umów oraz jakie są okresy wypowiadania dla poszczególnych umów. Pracownik zatrudniony w systemie równoważnym czasu pracy wykonywał pracę w tygodniu od poniedziałku do soboty na II zmianę w godzinach od 14.00 do 22.00. W niedzielę pracownik miał dzień wolny. W kolejnym tygodniu pracownikowi zaplanowano w harmonogramie pracę na I zmianę od godz. 6.00. Umowa o pracę. Umowa o pracę jest sposobem nawiązania stosunku pracy. Do jej zawarcia dojdzie, gdy strony umowy, czyli pracodawca i przyszły pracownik dojdą do porozumienia w kwestii wszystkich warunków podlegających ustaleniu w trakcie negocjacji. Umowa o pracę określa strony, rodzaj umowy, datę jej zawarcia oraz warunki pracy i Frau Mit Zwei Kindern Sucht Mann. Data publikacji: 2021-08-23 Jedno jest pewne: ponad 90% kierowców pracuje w nadgodzinach. Niestety znaczna część pracowników traci należne wynagrodzenie za „nadliczbówki” z powodu błędów w rekompensowaniu tej pracy – wynika to z przyjęcia złej metody rozliczania. Błąd ten jest na tyle poważny, że został ujęty nawet w najnowszym projekcie zmian zasad rozliczania nadliczbowe w transporcie O tym, że transport jest niemalże tożsamy z pracą w godzinach nadliczbowych wie każdy. Jednak ile osób z branży ma świadomość tego, że wspomniane nadgodziny są rozliczane w sposób nieprawidłowy? Osoby rozliczające, firmy zajmujące się ewidencją czy też właściciele przedsiębiorstw ... Przestrzeganie czasu pracy przez kierowców ma istotne znaczenie dla bezpieczeństwa transportu oraz zdrowia i bezpieczeństwa osób w nim uczestniczących, a także dla innych uczestników ruchu drogowego. Normy czasu pracy zostały wprowadzone aby nie dopuszczać do nadmiernego zmęczenia kierowców wskutek długiego prowadzenia pojazdu, szczególnie w nocy. Do kontroli przestrzegania czasu pracy kierowców i prowadzenia jego ewidencji jest zobowiązany pracodawca. Czas pracy kierowców zatrudnionych na podstawie stosunku pracy podlega kontroli inspektorów Państwowej Inspekcji Pracy, natomiast czas pracy kierowców samozatrudnionych jest kontrolowany przez inspektorów Inspekcji Transportu Drogowego. Przepisy o czasie pracy kierowców zostały określone w Ustawie z dnia 16 kwietnia 2004 r. o czasie pracy kierowców (Dz. U. z 2012 r. poz. 1155 i z 2013 r. poz. 567). Podlegają im kierowcy zatrudnieni na podstawie stosunku pracy, kierowcy samozatrudnieni, czyli przedsiębiorcy osobiście wykonujący przewozy drogowe oraz osoby niezatrudnione przez przedsiębiorcę, lecz osobiście wykonujące przewozy drogowe na jego rzecz, w rozumieniu art. 4 pkt 6a ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2013 r. poz. 1414 i z 2015 r. poz. 211 i poz. 390). Za nieprzestrzeganie czasu pracy pracodawcom grożą kary określone w ustawie – kodeks pracy, natomiast za nieprzestrzeganie czasu pracy samozatrudnionych kierowców - kary określone w załączniku nr 3 do ustawy o transporcie drogowym. Zgodnie z ustawą o czasie pracy kierowców do czasu pracy kierowców zalicza się: prowadzenie pojazdu; załadowywanie i rozładowywanie oraz nadzór nad załadunkiem i wyładunkiem; nadzór oraz pomoc osobom wsiadającym i wysiadającym; czynności spedycyjne; obsługę codzienną pojazdów i przyczep; inne prace podejmowane w celu wykonania zadania służbowego lub zapewnienia bezpieczeństwa osób, pojazdu i rzeczy; niezbędne formalności administracyjne; utrzymanie pojazdu w czystości; pozostawanie poza godzinami pracy (poza przyjętym rozkładem czasu pracy) w gotowości do wykonywania pracy, w szczególności podczas oczekiwania na załadunek lub rozładunek, których przewidywany czas trwania nie był znany kierowcy. Czas pracy kierowcy nie może przekraczać 8 godzin na dobę i przeciętnie 40 godzin w pięciodniowym tygodniu pracy, w przyjętym okresie rozliczeniowym nieprzekraczającym 4 miesięcy. Kierowcy pracujący w systemie równoważnym, na podstawie rozkładów czasu pracy, mogą mieć wydłużony czas pracy do 12 godzin na dobę. Wydłużony czas pracy w poszczególnych dniach jest równoważony skróconym czasem pracy w innych dniach lub dniami wolnymi od pracy. Kierowcy, którzy wykonują przewóz drogowy osób lub rzeczy pojazdami skonstruowanymi lub trwale przystosowanymi i przeznaczonymi do przewozu więcej niż dziewięciu osób łącznie z kierowcą lub pojazdami, których dopuszczalna masa całkowita, łącznie z przyczepą lub naczepą, przekracza 3,5 tony podlegają również przepisom: rozporządzenia (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego oraz zmieniającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 i (WE) 2135/98, jak również uchylającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 3820/85 - jeżeli przewóz odbywa się na terytorium Wspólnoty lub pomiędzy Wspólnotą, Szwajcarią i państwami będącymi stronami umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, Umowy europejskiej dotyczącej pracy załóg pojazdów wykonujących międzynarodowe przewozy drogowe (AETR), jeżeli przewóz odbywa się pomiędzy Wspólnotą a państwem trzecim innym niż Szwajcaria lub państwami będącymi stronami porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym albo przewóz poprzez takie państwo. Oznacza to, że są zobowiązani do rejestrowania czasu prowadzenia pojazdu, obowiązkowych przerw i odpoczynku za pomocą zainstalowanego w pojeździe tachografu cyfrowego lub analogowego zgodnie z przepisami rozporządzenia (UE) nr 165/2014 z dnia 4 lutego 2014 r. w sprawie tachografów stosowanych w transporcie drogowym i uchylające rozporządzenie Rady(EWG) nr 3821/85 w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego. W przypadku gdy kierowca: przebywał na zwolnieniu lekarskim od pracy z powodu choroby; przebywał na urlopie wypoczynkowym; miał czas wolny od pracy (ale nie odpoczynek tygodniowy); prowadził pojazd wyłączony z zakresu stosowania rozporządzenia (WE) nr 561/2006 lub Umowy AETR; wykonywał inną pracę niż prowadzenie pojazdu; pozostawał w gotowości w rozumieniu art. 9 ust. 1 i 10 ust. 1 ustawy o czasie pracy kierowców i nie jest możliwe wprowadzenie tych informacji do tachografu, przedsiębiorca wystawia kierowcy Zaświadczenie o działalności kierowcy. Wzór formularza zaświadczenia jest określony: w decyzji Komisji nr 2007/230/WE z dnia 12 kwietnia 2007 r. w sprawie formularza dotyczącego przepisów socjalnych odnoszących się do działalności w transporcie drogowym (Dz. Urz. UE L 99 z str. 14, z późn. zm.) dla przewozów podlegających rozporządzeniu (WE) nr 561/2006 - Materiały Pobierz formularz w umowie AETR dla przewozów podlegających tej umowie - Materiały Pobierz formularz Zaswiadczenie​ Karty do tachografów wydaje Polska Wytwórnia Papierów Wartościowych SA, zgodnie z umową zawartą z ministrem właściwym do spraw transportu. Wnioski o wydanie karty składane są bezpośrednio do PWPW pocztą lub elektronicznie. Pytanie: W firmie obowiązują 2 systemy czasu pracy, tj. podstawowy i równoważny. W systemie podstawowym praca odbywa się od poniedziałku do piątku w godzinach od do a w systemie równoważnym: w poniedziałki w godzinach wtorki, środy i czwartki w godzinach a w piątki styczniu 2009 r. czas pracy w systemie podstawowym wynosi 168 godzin, zaś w systemie równoważnym 167 godzin. Pytanie dotyczy 1 brakującej godziny w systemie równoważnym, a mianowicie, czy w ostatni piątek miesiąca stycznia, tj. 30., można zaplanować 8 godzin pracy celem wyrównania godzin pracy do systemu podstawowego? Czy w takiej sytuacji nie nastąpi przekroczenie w ostatnim tygodniu stycznia 40-godzinnej normy tygodniowej o tę 1 godzinę? Czy nie będzie to godzina nadliczbowa? Odpowiedź: Pracodawca będzie mógł zwiększyć dobowy wymiar czasu pracy pracowników zatrudnionych w równoważnym systemie czasu pracy z 7 na 8 godzin 30 stycznia 2009 r. 1. Pracownicy powinni wypracować wymiar Ustalając harmonogram czasu pracy na dany okres rozliczeniowy pracodawca musi zapewnić pracownikom pracę w obowiązującym ich wymiarze czasu pracy (zarówno w wymiarze dobowym, średniotygodniowym, jak i obowiązującym w danym okresie rozliczeniowym). Pracodawca powinien zatem w taki sposób rozłożyć godziny pracy pracowników zatrudnionych w równoważnym systemie czasu pracy, aby w styczniu 2009 r. łącznie przepracowali oni 168 godzin. W opisanym w pytaniu przykładzie pracownicy zatrudnieni w równoważnym systemie czasu pracy pracujący w poniedziałki po 9 godzin, we wtorki, środy i czwartki po 8 godzin, a w piątki po 7 godzin nie wypracują obowiązującego ich wymiaru czasu pracy. Przepracują bowiem 167 godzin. Pracodawca będzie mógł zatem polecić takim pracownikom pracę w większym, bo 8-godzinnym wymiarze, w piątek 30 stycznia. 2. Trzeba pamiętać o 40-godzinnej normie Czas pracy nie może przekraczać 8 godzin na dobę i przeciętnie 40 godzin w przeciętnie 5-dniowym tygodniu pracy w przyjętym okresie rozliczeniowym nieprzekraczającym 4 miesięcy. Przez tydzień rozumieć należy natomiast 7 kolejnych dni kalendarzowych, poczynając od 1. dnia okresu rozliczeniowego. W styczniu (przy miesięcznym okresie rozliczeniowym) pełnymi tygodniami są zatem okresy: 1-7 stycznia, 8-14 stycznia, 15-21 stycznia oraz 22-28 stycznia. Natomiast dni 29, 30 i 31 stycznia są tzw. dniami wystającymi, tworzącymi ostatni niepełny tydzień stycznia. 40-godzinna tygodniowa norma czasu pracy powinna być zachowana w ramach każdego tygodnia. Ponieważ 30 stycznia tego roku jest jednym z dni wystających poza pełne tygodnie, pracodawca może tego dnia polecić pracownikom przyjście do pracy na 8 godzin. Nie spowoduje to bowiem przekroczenia norm czasu pracy, pracownicy 29 i 30 stycznia przepracują bowiem łącznie 16 godzin. 3. Uwaga na nadgodziny Wyznaczenie pracy w wyższym dobowym wymiarze 30 stycznia 2008 r. należy uwzględnić w trakcie sporządzania harmonogramu czasu pracy na dany okres rozliczeniowy i podać do wiadomości pracowników przed jego rozpoczęciem. W przeciwnym razie polecenie świadczenia pracy w tym dniu przez 1 godzinę dłużej wydane w trakcie tego okresu rozliczeniowego stanowić będzie pracę w godzinach nadliczbowych z tytułu przekroczenia dobowego wymiaru czasu pracy. Autorem odpowiedzi jest: Joanna Stępniak Czas pracy kierowców Przestrzeganie czasu pracy przez kierowców ma istotne znaczenie dla bezpieczeństwa transportu oraz zdrowia i bezpieczeństwa osób w nim uczestniczących, a także dla innych uczestników ruchu drogowego. Normy czasu pracy zostały wprowadzone aby nie dopuszczać do nadmiernego zmęczenia kierowców wskutek długiego prowadzenia pojazdu, szczególnie w nocy. Do kontroli przestrzegania czasu pracy kierowców i prowadzenia jego ewidencji jest zobowiązany pracodawca. Czas pracy kierowców zatrudnionych na podstawie stosunku pracy podlega kontroli inspektorów Państwowej Inspekcji Pracy, natomiast czas pracy kierowców samozatrudnionych jest kontrolowany przez inspektorów Inspekcji Transportu Drogowego. Przepisy o czasie pracy kierowców zostały określone w Ustawie z dnia 16 kwietnia 2004 r. o czasie pracy kierowców (Dz. U. z 2012 r. poz. 1155 i z 2013 r. poz. 567). Podlegają im kierowcy zatrudnieni na podstawie stosunku pracy, kierowcy samozatrudnieni, czyli przedsiębiorcy osobiście wykonujący przewozy drogowe oraz osoby niezatrudnione przez przedsiębiorcę, lecz osobiście wykonujące przewozy drogowe na jego rzecz, w rozumieniu art. 4 pkt 6a ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2013 r. poz. 1414 i z 2015 r. poz. 211 i poz. 390). Za nieprzestrzeganie czasu pracy pracodawcom grożą kary określone w ustawie – kodeks pracy, natomiast za nieprzestrzeganie czasu pracy samozatrudnionych kierowców - kary określone w załączniku nr 3 do ustawy o transporcie drogowym. Zgodnie z ustawą o czasie pracy kierowców do czasu pracy kierowców zalicza się: prowadzenie pojazdu; załadowywanie i rozładowywanie oraz nadzór nad załadunkiem i wyładunkiem; nadzór oraz pomoc osobom wsiadającym i wysiadającym; czynności spedycyjne; obsługę codzienną pojazdów i przyczep; inne prace podejmowane w celu wykonania zadania służbowego lub zapewnienia bezpieczeństwa osób, pojazdu i rzeczy; niezbędne formalności administracyjne; utrzymanie pojazdu w czystości; pozostawanie poza godzinami pracy (poza przyjętym rozkładem czasu pracy) w gotowości do wykonywania pracy, w szczególności podczas oczekiwania na załadunek lub rozładunek, których przewidywany czas trwania nie był znany kierowcy. Czas pracy kierowcy nie może przekraczać 8 godzin na dobę i przeciętnie 40 godzin w pięciodniowym tygodniu pracy, w przyjętym okresie rozliczeniowym nieprzekraczającym 4 miesięcy. Kierowcy pracujący w systemie równoważnym, na podstawie rozkładów czasu pracy, mogą mieć wydłużony czas pracy do 12 godzin na dobę. Wydłużony czas pracy w poszczególnych dniach jest równoważony skróconym czasem pracy w innych dniach lub dniami wolnymi od pracy. Kierowcy, którzy wykonują przewóz drogowy osób lub rzeczy pojazdami skonstruowanymi lub trwale przystosowanymi i przeznaczonymi do przewozu więcej niż dziewięciu osób łącznie z kierowcą lub pojazdami, których dopuszczalna masa całkowita, łącznie z przyczepą lub naczepą, przekracza 3,5 tony podlegają również przepisom: rozporządzenia (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego oraz zmieniającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 i (WE) 2135/98, jak również uchylającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 3820/85 - jeżeli przewóz odbywa się na terytorium Wspólnoty lub pomiędzy Wspólnotą, Szwajcarią i państwami będącymi stronami umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, Umowy europejskiej dotyczącej pracy załóg pojazdów wykonujących międzynarodowe przewozy drogowe (AETR), jeżeli przewóz odbywa się pomiędzy Wspólnotą a państwem trzecim innym niż Szwajcaria lub państwami będącymi stronami porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym albo przewóz poprzez takie państwo. Oznacza to, że są zobowiązani do rejestrowania czasu prowadzenia pojazdu, obowiązkowych przerw i odpoczynku za pomocą zainstalowanego w pojeździe tachografu cyfrowego lub analogowego zgodnie z przepisami rozporządzenia (UE) nr 165/2014 z dnia 4 lutego 2014 r. w sprawie tachografów stosowanych w transporcie drogowym i uchylające rozporządzenie Rady(EWG) nr 3821/85 w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego. W przypadku gdy kierowca: przebywał na zwolnieniu lekarskim od pracy z powodu choroby; przebywał na urlopie wypoczynkowym; miał czas wolny od pracy (ale nie odpoczynek tygodniowy); prowadził pojazd wyłączony z zakresu stosowania rozporządzenia (WE) nr 561/2006 lub Umowy AETR; wykonywał inną pracę niż prowadzenie pojazdu; pozostawał w gotowości w rozumieniu art. 9 ust. 1 i 10 ust. 1 ustawy o czasie pracy kierowców i nie jest możliwe wprowadzenie tych informacji do tachografu, przedsiębiorca wystawia kierowcy Zaświadczenie o działalności kierowcy. Wzór formularza zaświadczenia jest określony: w decyzji Komisji nr 2007/230/WE z dnia 12 kwietnia 2007 r. w sprawie formularza dotyczącego przepisów socjalnych odnoszących się do działalności w transporcie drogowym (Dz. Urz. UE L 99 z str. 14, z późn. zm.) dla przewozów podlegających rozporządzeniu (WE) nr 561/2006 - pobierz formularz (DOC KB), w umowie AETR dla przewozów podlegających tej umowie - pobierz formularz (DOCX KB). Karty do tachografów wydaje Polska Wytwórnia Papierów Wartościowych SA, zgodnie z umową zawartą z ministrem właściwym do spraw transportu. Wnioski o wydanie karty składane są bezpośrednio do PWPW pocztą lub elektronicznie. - Zatrudniamy dwóch kierowców do prowadzenia samochodów osobowych. Obaj pracują w równoważnym systemie czasu pracy. Jaki zakres powinna mieć przekazywana im informacja o przepisach z zakresu czasu pracy? Czy może polegać na wskazaniu jedynie podległości pod przepisy ustawy o czasie pracy kierowców? – pyta czytelnik. Pracodawca ma obowiązek poinformować kierowców o obowiązujących ich przepisach z zakresu czasu pracy, w sposób przyjęty w danym zakładzie. Taka powinność wynika z art. 24 pkt 1 ustawy z 16 kwietnia 2004 r. o czasie pracy kierowców (DzU nr 92, poz. 879 ze zm.). Obowiązek ten powinien zostać wypełniony w stosunku do każdego kierowcy, niezależnie od tego, jakiego rodzaju pojazdy prowadzi w ramach zatrudnienia. Ważne! Kierowcą, który musi otrzymać taką informację, jest tylko osoba zatrudniona na podstawie stosunku pracy na stanowisku pracy kierowcy. Państwowa Inspekcja Pracy przyjmuje, że dla oceny, czy dana osoba podlega pod przepisy ustawy o czasie pracy kierowców decydujące znaczenie ma umowa o pracę i wynikające z niej stanowisko pracy, na którym zatrudniony jest pracownik (pismo Departamentu Prawnego GIP z 11 sierpnia 2008 r. w sprawie umów o pracę kierowców, GPP-302-4560-609/08/PE; opublikowane w Rzeczpospolitej 22 sierpnia 2008 r.). Nie została narzucona jakakolwiek forma, w jakiej informacja ta powinna zostać pracownikowi przekazana. Do celów dowodowych dobrze przyjąć zasadę przekazywania jej na piśmie, pobierając jednocześnie od kierowcy podpis potwierdzający zapoznanie się z nią. Ustawa nie wystarczy Za przepisy prawa pracy rozumie się nie tylko przepisy ustaw i rozporządzeń, ale również postanowienia układów zbiorowych pracy i innych opartych na ustawie porozumień zbiorowych, regulaminów i statutów określających prawa i obowiązki stron stosunku pracy (art. 9 § 1 kodeksu pracy). Dlatego informacja obejmować musi regulacje odnoszące się do czasu pracy zawarte nie tylko w ustawie, ale również w kodeksie pracy i regulaminie pracy. W kwestii pytania czytelnika istotne jest to, że nie mówimy tutaj o ogólnej informacji o „istnieniu ustawy". Informacja ma mieć charakter zindywidualizowany, czyli dotyczyć tych przepisów z zakresu czasu pracy, które dotyczą danej osoby. W razie, gdy kierowca prowadzi pojazdy objęte przepisami rozporządzenia 561 lub umowy AETR, informacja powinna obejmować również te akty prawne. Jednak u czytelnika kierowcy wykonują przewozy samochodami osobowymi, dlatego nie są objęci ani rozporządzeniem, ani umową. W informacji nie wystarczy wskazać jedynie akty prawne (ustawę o czasie pracy kierowców, kodeks pracy, regulamin pracy). Trzeba wskazać konkretne regulacje odnoszące się do kierowcy. Konieczne są konkrety Przykładowo, skoro kierowcy objęci są systemem równoważnego czasu pracy, to w informacji powinno to właśnie zostać wskazane: - opisowo, np. „Zgodnie z regulaminem pracy obowiązującym u Pracodawcy kierowca objęty jest równoważnym systemem czasu pracy z okresem rozliczeniowym czasu pracy wynoszącym miesiąc. W tym systemie czasu pracy dobowy wymiar czasu pracy może być wydłużony do 12 godzin przy skróceniu czasu pracy lub dodatkowych dniach wolnych na przestrzeni okresu rozliczeniowego", bądź - przez odesłanie do przepisu prawa pracy. Nie wolno natomiast odesłać do przepisów dotyczących pozostałych systemów czasu pracy. Zgodnie z art. 22 ustawy o czasie pacy kierowców, art. 12 ust. 2 i 3, art. 13, art. 21 oraz art. 24 pkt 2 nie mają zastosowania do kierowców prowadzących pojazdy wymienione w art. 29 ustawy, w art. 3 rozporządzenia (WE) nr 561/2006 oraz w art. 2 ust. 2 lit. b umowy AETR. Kierowcy podlegający temu wyłączeniu to kierowcy samochodów osobowych. Nie dotyczą ich więc następujące regulacje ustawy: - maksymalny 60-godzinny czas pracy w konkretnym tygodniu, - rozliczanie czasu pracy, biorąc pod uwagę także czas przepracowany u innego pracodawcy, - 30- lub 45-minutowa przerwa w pracy, o której mowa w art. 13 ustawy, - ograniczenie do 10 godzin dobowego wymiaru czasu pracy w przypadku, gdy praca jest wykonywana w porze nocnej, oraz - obowiązek uzyskania od kierowcy oświadczenia na piśmie o wymiarze zatrudnienia albo o niepozostawaniu w zatrudnieniu u innego pracodawcy. Tych regulacji nie trzeba zatem wymieniać w informacji przekazywanej kierowcy samochodu osobowego.

umowa o pracę kierowcy w systemie równoważnym wzór